ஹேக் உடன்படிக்கையும் புகலிடப் பாதுகாப்பும்
ஒரு குழந்தை தனது வழக்கமான வசிப்பிட நாடிலிருந்து கடத்தப்பட்டு ஐக்கிய இராச்சியத்துக்கு கொண்டு வரப்பட்டால், அந்தக் குழந்தையை விரைவாகத் திருப்பி அனுப்ப வேண்டும் என்பது 1980 ஹேக் உடன்படிக்கையின் நோக்கமாகும். ஆனால், குழந்தையோ அல்லது குழந்தையை அழைத்து வந்த பெற்றோரையோ அவர்கள் துன்புறுத்தல் அபாயம் எதிர்கொள்ளும் நாட்டுக்குத் திருப்பி அனுப்பக் கூடாது என 1951 அகதிகள் உடன்படிக்கை கூறுகிறது.
G v G [2021] UKSC 9 வழக்கில், குழந்தை தனிப்பட்ட முறையில் புகலிடம் கோரியிருந்தாலோ அல்லது பெற்றோரின் விண்ணப்பத்தில் சார்ந்தவராக இருந்தாலோ, ஹேக் உடன்படிக்கையின் கீழ் பிறப்பிக்கப்பட்ட திருப்பி அனுப்பும் உத்தரவை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு தடையிருப்பதாக நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. விண்ணப்பம் ஏற்கப்பட்டிருந்தாலும், நிலுவையில் இருந்தாலும் அல்லது மேல்முறையீட்டில் இருந்தாலும் இந்த நிலை பொருந்தும்.
இதனால், ஹேக் வழக்குகளில் எதிர்பார்க்கப்படும் ஆறு வார காலக்கெடு கடுமையாக பாதிக்கப்படலாம் என நீதிமன்றம் எச்சரித்தது. இறுதி புகலிடத் தீர்மானம் பல மாதங்கள் அல்லது ஆண்டுகள் எடுக்கக்கூடும். மேலும், குழந்தையைத் திருப்பி அனுப்புவதைத் தடுக்கத் திட்டமிட்டு புகலிடக் கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்படும் அபாயமும் இருப்பதாகக் கூறப்பட்டது. இந்த முரண்பாட்டுக்கு சட்டமன்றத் தீர்வு தேவை என நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது; ஆனால் அந்தத் தீர்வு எவ்வாறு அமைய வேண்டும் என்பதை குறிப்பிடவில்லை. இந்த அம்சங்களே G v G asylum ruling தீர்ப்பின் தற்போதைய முக்கியத்துவமாக உள்ளன.
