மூன்று கூட்டாளிகளின் செல்வம் குறித்து பரபரப்பு கேள்வி

தனது வாழ்நாள் முழுவதும் நற்பெயரையும் வாக்குறுதியையும் காத்ததாக கட்டுரையாளர் தெரிவித்துள்ளார். சட்டவிரோத பேராசை மற்றும் தவறான செயல்களிலிருந்து விலகியதால் மனநிம்மதியுடன் வாழ்வதாகவும் அவர் கூறியுள்ளார். சிலர் தேசிய அடையாளங்களையும் தனிப்பட்ட தகவல்களையும் மாற்றி, பதவிகளை பயன்படுத்தி செல்வம் சேர்த்ததாகவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

மூன்று கூட்டாளிகளின் செல்வம் உருவானதாக கூறப்படும் திட்டம்

அவர் 1965ஆம் ஆண்டிலிருந்து பெற்ற அனுபவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்த நிகழ்வை விவரித்துள்ளார். வங்கியாளர் ஒருவர், நிதி அமைச்சக ஊழியர் ஒருவர், மேலும் திட்டத்தின் முக்கிய மூளையாக செயல்பட்ட மூன்றாவது நபர் ஒருவர் இதில் இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. மூன்றாவது நபர் மற்ற இருவரைவிட குறைந்த செல்வம் கொண்டவராக இருந்தாலும், அதிக அறிவும் ஆற்றலும் கொண்டவராக விவரிக்கப்படுகிறார்.

முதலில், பிரபலமான ஒரு சாலையில் இருந்த முதலீட்டு நிலத்தை வாங்க திட்டமிடப்பட்டது. நிதி அமைச்சக ஊழியர் முன்பணத்தை செலுத்தினார். மீதமுள்ள தொகைக்கு, அந்த நிலத்தையே அடமானமாக வைத்து வங்கியில் கடன் பெறப்பட்டது. பின்னர், அந்த நிலத்தில் கட்டிடம் எழுப்புவதற்கும் வங்கி மூலம் கூடுதல் நிதி ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது.

கட்டிடத் திட்டங்களும் அனுமதிகளும் குறுகிய காலத்தில் முடிக்கப்பட்டன. கட்டிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தை எட்டியபோது, அதை அரசுத் துறைக்கு சந்தை விலையை விட அதிக வாடகைக்கு குத்தகைக்கு விட முன்மொழியப்பட்டது. முக்கிய வர்த்தகப் பகுதியில் அமைந்திருந்ததும், அரசு நிறுவனத்துடன் குத்தகை ஒப்பந்தம் இருந்ததும் கட்டிடத்தின் மதிப்பை உயர்த்தியதாக கூறப்படுகிறது.

அதன்பின், கட்டிடம் சந்தை மதிப்பை விட அதிக விலைக்கு விற்கப்பட்டது. கிடைத்த லாபத்தை மூவரும் பகிர்ந்து கொண்டதாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதே நடைமுறை பலமுறை தொடர்ந்ததால், அவர்களின் செல்வம் மிகப்பெரிய அளவுக்கு உயர்ந்ததாக கூறப்படுகிறது. இந்த மூன்று கூட்டாளிகளின் செல்வம் குறித்த விவரங்கள், நிதி அமைப்புகள் மற்றும் அரசு ஒப்பந்தங்களில் வெளிப்படைத்தன்மையின் அவசியத்தை மீண்டும் எழுப்புகின்றன.

இந்த விவரங்கள் ஒரு தனிப்பட்ட அனுபவக் குறிப்பாகவே முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. சம்பந்தப்பட்ட நபர்களின் பெயர்கள், குறிப்பிட்ட தேதிகள் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ விசாரணை முடிவுகள் இதில் வெளியிடப்படவில்லை. எனவே, கூறப்பட்ட சம்பவங்களை உறுதி செய்யப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளாக கருத முடியாது.