‘லைஃப் ஆஃப் பை’ படத்தில் கடலில் சிறுவனுடன் பயணிக்கும் புலி பெரும்பாலும் கணினியில் உருவாக்கப்பட்டது. புலி இல்லாத இடத்தை நோக்கி நடிகர் நடிக்க வேண்டியதால், பார்வை, உடல் மொழி, கேமரா கோணம் மற்றும் கதாபாத்திரத்தின் இருப்பிடம் முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்டன. கடல் நீரின் பிரதிபலிப்பு, சூரிய ஒளி, நிழல் மற்றும் அசைவு ஆகியவை புலியுடனும் பொருந்தியதால் காட்சி நம்பகமாகத் தோன்றியது.
ஒளியும் டிஜிட்டல் உலகமும் இணையும் விதம்
‘ஈ’ திரைப்படத்தில் உருவாக்கப்பட்ட கதாபாத்திரம் கோபம், பயம் மற்றும் காதல் போன்ற உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில் காட்சிக்குள் அமைக்கப்பட்டது. நடிகர்களின் பார்வையும் இயக்கமும் பின்னர் சேர்க்கப்படும் ஈயுடன் பொருந்த வேண்டியிருந்தது. ‘டெர்மினேட்டர் 2’, ‘மகதீரா’ மற்றும் ‘எந்திரன்’ ஆகிய படங்களும் உருவமாற்றம், காட்சித் தள விரிவாக்கம் மற்றும் பல டிஜிட்டல் கதாபாத்திரங்களை கையாளும் திறனை வெளிப்படுத்துகின்றன.
பச்சைத் திரை சீரான ஒளியில் இருக்க வேண்டும். அதே நேரத்தில் நடிகரின் மீது விழும் ஒளி, அவர் வாழும் கற்பனை உலகத்துக்கேற்ப அமைக்கப்பட வேண்டும். தரைக் குறியீடுகள், கேமரா உயரம், லென்ஸ் குவிய நீளம், இயக்கப் பாதை, நிழல் மற்றும் பிரதிபலிப்பு போன்ற தகவல்கள் துல்லியமாகப் பதிவு செய்யப்படாவிட்டால் டிஜிட்டல் பொருட்கள் காட்சிக்குள் மிதப்பது போலத் தோன்றும். இதுவே VFX cinematography techniques இன் அடிப்படை சவால்.
நிஜமாகப் பதிவு செய்யக்கூடிய புகை, நீர், தூசி அல்லது தீ போன்ற விளைவுகளை கேமராவில் பதிவு செய்து, முடியாதவற்றை கணினியில் உருவாக்குவது இயல்பான காட்சிக்கு உதவுகிறது. எனவே, VFX காலத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் நிஜ உலகையும் உருவாகவிருக்கும் கற்பனை உலகையும் ஒரே நேரத்தில் கற்பனை செய்ய வேண்டும்.
