இந்த முன்மொழிவு பொதுவான, விரிவான, ஒத்துழைப்பு சார்ந்த மற்றும் நிலையான பாதுகாப்பை வலியுறுத்துகிறது. மத்திய கிழக்கு நாடுகளே தங்களின் பாதுகாப்பு அமைப்பை வடிவமைக்க வேண்டும் என அது கூறுகிறது. பிராந்திய மோதல்கள் தனித்தனி நெருக்கடிகளாக அல்லாமல், ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய பிரச்சினைகளாக அணுகப்பட வேண்டும் என்றும் தெரிவிக்கிறது.
பாலஸ்தீனப் பிரச்சினையை ஒதுக்கிவிட முடியாது என்பதும் திட்டத்தின் முக்கிய அம்சமாகும். நீண்டகால நிலைத்தன்மைக்கு பொருளாதார வளர்ச்சி, பாதுகாப்பான கடல் வழிகள் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சாசனத்திற்கான மரியாதை அவசியம் என சீனா வலியுறுத்துகிறது. தேசிய இறையாண்மை, வெளிநாட்டு தலையீட்டுக்கு எதிர்ப்பு மற்றும் இரட்டை நிலைப்பாடுகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல் ஆகியவையும் இதில் இடம்பெறுகின்றன.
சீனாவின் மத்திய கிழக்கு பாதுகாப்பு முன்மொழிவு: நம்பகத்தன்மையும் திறனும்
இது சீனா தலைமையிலான ராணுவக் கூட்டணிக்கான அழைப்பு அல்ல. அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பு உத்தரவாதங்களை மாற்றும் திறன் தமக்குள்ளதாகவும் பெய்ஜிங் கூறவில்லை. இருப்பினும், மத்திய கிழக்கின் பாதுகாப்பு விதிகளை வெளிநாட்டு சக்திகள் மட்டும் எழுதக் கூடாது என்ற வாதம் கவனத்திற்குரியது.
அமெரிக்கா பல நாடுகளுக்கு தடுப்பு சக்தியும் பாதுகாப்பு உத்தரவாதங்களும் வழங்கியுள்ளது. ஆனால் அதன் தலைமையிலான அமைப்பு தொடர்ச்சியான போர்களைத் தடுக்கவும், அனைத்து தரப்பினரும் ஏற்றுக்கொள்ளும் பிராந்திய ஒழுங்கை உருவாக்கவும் முடியவில்லை. பல தசாப்த அரசியல் தொடர்புகள் மற்றும் ஊடக உறவுகள் காரணமாக, அரபு உலகில் தனது கொள்கைகளை விளக்குவதில் அமெரிக்காவுக்கு முன்னிலை உள்ளது.
சீனாவின் பொருளாதாரப் பங்கு அதிகரித்தாலும், அப்பகுதி சமூகங்களுடனான அதன் தொடர்பு ஒப்பீட்டளவில் குறைவாகவே உள்ளது. இதனால் பெய்ஜிங்கின் நோக்கங்கள் அதன் செயல்பாடுகளைவிட அதிகமாகத் தெளிவற்றதாகத் தோன்றுகின்றன.
1971ஆம் ஆண்டு ஐ.நா. பாதுகாப்புக் கவுன்சிலில் சீனா இடம்பிடித்ததிலிருந்து, அது சுமார் 20 முறை veto அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தியுள்ளது. அமெரிக்கா சுமார் 89 முறை veto செய்துள்ளது. அவற்றில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை இஸ்ரேலைப் பாதுகாப்பது அல்லது அதன் நடவடிக்கைகள் தொடர்பான தீர்மானங்களைத் தடுப்பது சார்ந்தவை எனக் கூறப்படுகிறது.
எனினும், சீனாவும் விமர்சனத்துக்கு அப்பாற்பட்டது அல்ல. மாஸ்கோவுடன் இணைந்து பாதுகாப்புக் கவுன்சில் தீர்மானங்களைத் தடுத்த சம்பவங்கள் உள்ளன. எனவே, சர்வதேச சட்டத்தின் நடுநிலையான பாதுகாவலராக சீனாவைச் சித்தரிக்க முடியாது.
அமெரிக்காவின் கொள்கைகளுக்கும் செயல்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகரித்ததால், அரபு மக்களும் கொள்கை வட்டாரங்களும் சீனாவின் அணுகுமுறையைப் பரிசீலிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். ஆனால் நம்பகத்தன்மை என்பது திறனுக்கு சமமானதல்ல. ராணுவ தலையீட்டைத் தவிர்ப்பது மட்டும் நிலையான பாதுகாப்பு அமைப்பை உருவாக்காது.
மத்திய கிழக்கு வாஷிங்டன் அல்லது பெய்ஜிங் ஆகியவற்றில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியதில்லை. சீனா தற்போதைய பாதுகாப்பு உத்தரவாதங்களுக்கு எதைச் சேர்க்க முடியும் என்பதே முக்கியக் கேள்வியாகும். அரசுகள் மற்றும் இயக்கங்களுடன் உள்ள அதன் தொடர்புகள், பேச மறுக்கும் தரப்புகளை இணைக்கும் வாய்ப்பை வழங்குகின்றன.
எனவே, இந்த முன்மொழிவு இறுதி திட்டமாக அல்லாமல், தொடக்கப் புள்ளியாக பார்க்கப்பட வேண்டும். நடைமுறை அமைப்புகள், தொடர்ச்சியான தூதரகம் மற்றும் சிறிய நாடுகளுக்கான நம்பகமான உத்தரவாதங்களை சீனா வழங்கினால், அது நிலையான மத்திய கிழக்குக்கான முக்கிய பங்களிப்பாக மாறக்கூடும்.
சீனாவின் மத்திய கிழக்கு பாதுகாப்பு முன்மொழிவு தொடர்பான இந்த தகவல்கள் அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்புகளின் அடிப்படையில் தொடர்ந்து மாற்றமடையலாம்.
