அப்போது 16 வயதாக இருந்த மசீஹ், குடும்பத்துடன் முதலில் ஈரான், பின்னர் ரஷ்யா, பெலாரஸ் மற்றும் போலந்து வழியாக ஜெர்மனியை அடைந்தார். எல்லையை கடக்க அவர்கள் எட்டு முதல் ஒன்பது முறை முயன்றதாகவும், பெலாரஸ் மற்றும் போலந்து எல்லைப் பொலிஸாரிடம் துன்புறுத்தல்களை எதிர்கொண்டதாகவும் அவர் கூறுகிறார்.
டப்ளின் விதியின் கீழ் போலந்துக்கு திருப்பி அனுப்பும் அச்சம்
போலந்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டதால், டப்ளின் விதியின் அடிப்படையில் குடும்பத்தை மீண்டும் அங்கு அனுப்பும் பொறுப்பு ஜெர்மனிக்கு ஏற்பட்டது. மசீஹ் 18 வயதை அடைந்தபோது, அவர் போலந்துக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார். அங்கு மோசமான முகாம் நிலைமைகளையும் குளிர்காலத் துன்பங்களையும் எதிர்கொண்டதாக அவர் தெரிவிக்கிறார்.
பின்னர் ஜெர்மனிக்குத் திரும்பிய மசீஹ், குடும்பத்துடன் மீண்டும் இணைந்தார். நாடு கடத்தப்படுவதைத் தவிர்க்க, தந்தையுடன் சில காலம் காட்டுப்பகுதியில் இரவுகளை கழித்ததாகவும் கூறுகிறார். குடும்பம் தேவாலயப் புகலிடத்தில் சுமார் மூன்று முதல் நான்கு மாதங்கள் தங்கியிருந்தது. அதன் பின்னர், ஆறு மாத டப்ளின் காலம் முடிந்ததால், ஜெர்மனி அவர்களின் விண்ணப்பத்தை பரிசீலிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றது.
தற்போது மசீஹைத் தவிர குடும்ப உறுப்பினர்களின் புகலிட விண்ணப்பங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. ஜெர்மன் மொழிப் பயிற்சியை முடித்துள்ள அவர், வேலைவாய்ப்பு பயிற்சி பெற விரும்புகிறார். ஆனால் ஆப்கானிஸ்தானுக்கு திருப்பி அனுப்பப்படுவோமோ என்ற அச்சமும், தனிமை மற்றும் மன அழுத்தமும் தொடர்வதாக Afghan migrant in Germany கூறுகிறார்.
