இந்தச் சந்தையில் செலவிடப்படும் தொகைகள் இனி வழக்கமான அணிக் கட்டமைப்பு கணக்குகளுக்குள் அடங்குவதில்லை. வீரர்கள் மனிதர்களாக அல்லாமல், பரிமாறக்கூடிய திறன் சொத்துகளாகக் கருதப்படுகிறார்கள். பணம் ஒரு கிளப்பிலிருந்து மற்றொரு நிறுவனத்துக்கு தொடர்ந்து நகர்கிறது. அதன் இறுதி பயன் யாருக்கு என்பது வெளிப்படையாகத் தெரியவில்லை.
பிரீமியர் லீக் பரிமாற்றச் சந்தையின் முக்கிய எண்கள்
கிடைத்த கணக்குகளின்படி, மான்செஸ்டர் சிட்டி சுமார் 457.5 மில்லியன் பவுண்டுகளை செலவிட்டது. கிரிஸ்டல் பேலஸ் சுமார் 50 மில்லியன் பவுண்டுகளுடன் குறைந்த செலவாளியாக இருந்தது. லிவர்பூலின் நிகரச் செலவு 216.8 மில்லியன் பவுண்டுகளாக குறிப்பிடப்பட்டது.
ஆஸ்டன் வில்லா புதிய அணியின் அடித்தளத்தை அமைக்க 56.7 மில்லியன் பவுண்டுகள் நிகர வருவாயுடன் செயல்பட்டது. அந்த அணியே 18 வயது விங்கருக்காக 47 மில்லியன் பவுண்டுகள் செலுத்தியதாகவும் கூறப்பட்டது. லிவர்பூல், பிராட்லி பார்கோலாவை 123 மில்லியன் பவுண்டுகளுக்கு ஒப்பந்தம் செய்தது.
செல்சியின் முந்தைய மிகப்பெரிய செலவுக் காலம் இப்போது சந்தையின் புதிய இயல்பாக மாறியுள்ளது. அந்தக் காலத்தில் சுமார் 200 மில்லியன் பவுண்டுகள் கட்டணம், ஊதியம் மற்றும் பிற செலவுகளாக பயன்படுத்தப்பட்டதாக மதிப்பிடப்பட்டது. அதற்குப் பின்னர் மாலோ குஸ்டோ, வெஸ்லி ஃபோபானா ஆகியோர் மட்டுமே அணியில் தொடர்ந்தனர்.
செல்சியின் என்சோ பெர்னாண்டஸை விற்றதன் மூலம் லாபம் கிடைத்தது. இதனால், களத்தில் எதிர்பார்த்த வெற்றி இல்லாவிட்டாலும், வீரர்களை வளர்ச்சி சொத்துகளாகக் காணும் அணுகுமுறை வலுவடைந்தது.
பரிமாற்றப் பணத்தின் உண்மையான சுமை
தொலைக்காட்சி உரிமைகள், அரசு ஆதரவு நிதிகள் மற்றும் தனியார் முதலீடுகள் இந்தப் பணப்போக்கை இயக்குகின்றன. கணக்குப் புத்தகங்கள் சமநிலைப்படுத்தப்பட்டாலும், அதன் சுமை இறுதியில் ரசிகர்கள் மற்றும் நுகர்வோரிடம் சேர்கிறது.
இந்தப் பரிமாற்றக் காலம் பரபரப்பாக இருந்தது. ஆனால் பிரீமியர் லீக் பரிமாற்றச் சந்தை உண்மையில் எதை குறிக்கிறது என்பது இன்னும் கணிக்க முடியாததாகவே உள்ளது. பணத்தின் அளவு அதிகரித்தாலும், விளையாட்டின் மனிதத் தன்மை அதே வேகத்தில் தொடரவில்லை.
