‘கோத்தா கினாபாலு சர்வதேச விமான நிலையத்தின் எதிர்காலம்: தொடர்வதா, விரிவுபடுத்துவதா அல்லது இடமாற்றமா?’ என்ற தலைப்பில் பொதுக் கருத்தரங்கு நடைபெற்றது. சபா சர்வதேச மாநாட்டு மையத்தில் நடந்த நிகழ்வை, சார்ட்டர்ட் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் லாஜிஸ்டிக்ஸ் அண்ட் டிரான்ஸ்போர்ட் மலேசியா சபா பிரிவு ஏற்பாடு செய்தது.
விமான நிலைய விரிவாக்கம் மற்றும் புதிய நிலையத் திட்டம்
விமானப் போக்குவரத்து ஆலோசகர் எட்வர்ட் கிளேட்டன், இரண்டாவது ஓடுபாதை அமைத்தல், மாற்று ஓடுபாதை அமைப்பை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் அல்லது தனி துணை விமான நிலையம் உருவாக்குதல் போன்ற வாய்ப்புகளைச் சுட்டிக்காட்டினார். இரண்டாவது ஓடுபாதையை கடல் நிரப்புநிலத்தில் அமைப்பது சாத்தியமானாலும், கட்டுமானச் செலவு, சுற்றுச்சூழல் தாக்கம், நில அமைப்பு மற்றும் ஓடுபாதைகளுக்கு இடையிலான இடைவெளி போன்ற சவால்கள் இருப்பதாக அவர் கூறினார்.
கடந்த 21 ஆண்டுகளில் பயணிகள் எண்ணிக்கை ஆண்டுக்கு சராசரியாக 4.1 சதவீதம் அதிகரித்து, கடந்த ஆண்டு சுமார் 90 லட்சத்தை எட்டியதாக கிளேட்டன் தெரிவித்தார். விரிவாக்கம் என்பது ஓடுபாதை மட்டுமல்லாமல், பெரிய முனையம், கூடுதல் விமான நிறுத்துமிடங்கள், டாக்ஸிவேக்கள் மற்றும் மேம்பட்ட விமானப் போக்குவரத்து மேலாண்மை அமைப்புகளையும் உள்ளடக்க வேண்டும் என்றார்.
மலேசிய சிவில் விமானப் போக்குவரத்து ஆணையத்தின் முன்னாள் தலைமைச் செயல் அதிகாரி டத்தோ கேப்டன் செஸ்டர் வூ, சபாவின் எதிர்கால பொருளாதார வளர்ச்சிக்காக புதிய விமான நிலையத்தை பரிசீலிக்க வேண்டும் என்றார். தற்போதைய நிலையம் சுமார் 45 ஆண்டுகளாக சேவை செய்தாலும், சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பு மற்றும் நகர்ப்புற வளர்ச்சி அதன் விரிவாக்கத்தை கட்டுப்படுத்தக்கூடும் என அவர் குறிப்பிட்டார்.
புதிய நிலையம் அமைந்தால், விமானப் பராமரிப்பு, பழுதுபார்ப்பு, சரக்கு குளிர்சங்கிலி வசதிகள், கிடங்குகள் மற்றும் சரக்கு மையங்களை உருவாக்க முடியும் என்றும், இது குறிப்பாக கடலுணவு ஏற்றுமதிக்கு உதவும் என்றும் வூ கூறினார். Kota Kinabalu airport expansion அல்லது புதிய விமான நிலையத் திட்டம் எதுவாக இருந்தாலும், அணுகல், வெள்ள அபாயம், வானிலை, வான்வெளி மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அம்சங்களை ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்றார்.
இரண்டாவது ஓடுபாதை மற்றும் துணை விமான நிலையத்துடன் கூடிய விரிவாக்கத்திற்கு ஆறு ஆண்டுகளில் RM10 பில்லியன் முதல் RM15 பில்லியன் வரை செலவாகலாம் என மதிப்பிடப்பட்டது. புதிய விமான நிலையத்திற்கும் இதே காலகட்டத்தில் சுமார் RM10 பில்லியன் தேவைப்படலாம்.
