மனிதாபிமான மண்டலமாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்த அந்த குழந்தைகள் இல்லத்தின் GPS இடம், யூனிசெப் (UNICEF) மற்றும் சர்வதேச செம்மஞ்சள் அமைப்பு (ICRC) வழியாகவே இலங்கை இராணுவத்திடம் பகிரப்பட்டிருந்தது. இருந்தும் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. தொடக்கத்தில் இலங்கை அரசு குண்டுவீச்சு நடந்ததை மறுத்தது. பின்னர் அது விடுதலைப் புலிகள் பயிற்சி முகாம் என்றும், “50-60 பயங்கரவாதிகள் கொல்லப்பட்டனர்” என்றும் பொய் பிரசாரம் செய்தது.
ஆனால் இலங்கை கண்காணிப்பு மிஷன் (SLMM) மற்றும் யூனிசெப் ஆகியவை இதை முழுமையாக மறுத்தன. “இவர்கள் நிரபராத குழந்தைகள்” என யூனிசெப் தலைவர் அன் எம். வெனேமன் தெரிவித்தார். SLMM தலைவர் உல்ஃப் ஹென்ரிக்சன், “இங்கு எந்த இராணுவத் தளங்களும் இல்லை, இது முற்றிலும் பொதுமக்கள் பகுதி” என்று உறுதிப்படுத்தினார்.
சம்பவ இடத்தில் குறைந்தது 10 குண்டுக் குழிகள் மற்றும் ஒரு வெடிக்காத குண்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஒரு உயிர் பிழைத்த மாணவி மரி அருளப்பன் ஜூலியட், “குண்டுகள் விழுந்ததும், அனைவரும் தரையில் முகம் குத்தி படுத்துக் கொண்டனர். ஆனால் விமானங்கள் மீண்டும் வந்து தொடர்ந்து குண்டுவீச்சு செய்தன. பலர் அங்கு உடனே உயிரிழந்தனர், சிலரின் அங்கங்கள் துண்டிக்கப்பட்டன” என்று கூறினார்.
இந்த படுகொலைக்கு எதிராக, தமிழ் ஈழம் முழுவதும் மற்றும் உலகம் முழுவதும் போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. லண்டன், ஜெனீவா, ஓஸ்லோ, பலெர்மோ, தென் ஆப்ரிக்கா போன்ற இடங்களில் தமிழர்கள் திரண்டு கண்டனம் தெரிவித்தனர். தமிழ்நாடு சட்டமன்றமும் தாக்குதலை “மிருகத்தனமானது” என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றியது. அன்றைய முதல்வர் கருணாநிதி “இது கொடுமையான கொலை” என்று கூறினார்.
ஐ.நா. பொதுச் செயலாளர் கோபி அன்னான் சம்பவத்தில் ஆழ்ந்த கவலை தெரிவித்தார். ஆனால் அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஐரோப்பிய ஒன்றியம், நார்வே ஆகியவை எந்தக் கண்டனமும் வெளியிடவில்லை. தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு (TNA) தனது அறிக்கையில், “இது முன்கூட்டியே திட்டமிட்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட படுகொலை. அதிகபட்சமாக தமிழ் குழந்தைகளை கொல்லும் நோக்கத்தோடு நடந்தது” என்று தெரிவித்தது.
இன்று, 2025 ஆகஸ்ட் 14, செஞ்சோலை படுகொலைக்கு 19 ஆண்டுகள் நிறைவடைகின்றன. உலகெங்கும் தமிழர்கள், அந்த நிரபராத மாணவிகள் மற்றும் ஆசிரியர்களின் நினைவுகளை வணங்கி, நீதி கோரி வருகின்றனர்.
