ஆய்வாளர்கள் இரண்டு எலும்புக்கூடுகளைப் பரிசோதித்தனர். ஒருவரின் காலம் 25,000 முதல் 16,000 ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்டதாகவும், மற்றொருவரின் காலம் 7,600 முதல் 6,300 ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்டதாகவும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இருவரின் பற்களிலும் ஒரே மாதிரியான ஆழமான தேய்வுக் கோடுகள் காணப்பட்டன. சில கோடுகள் பல்லின் உள்ளிருக்கும் கூழ் பகுதியை எட்டியிருக்கலாம்.
பற்களில் பதிந்த பாக்கு விதைப் பயன்பாடு
இந்தத் தேய்வுகள், அரேக்கா பனை விதைகளான பாக்கு விதைகளைத் தொடர்ந்து உறிஞ்சியதால் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். பற்களின் திசுக்களில் அரேகோலைன் என்ற உளச்செயல்பாட்டை மாற்றக்கூடிய வேதிப்பொருளும் கண்டறியப்பட்டது. இது பாக்கு விதையின் முக்கியமான போதைத் தாக்கம் கொண்ட சேர்மமாகும்.
செயற்கை உமிழ்நீரைப் பயன்படுத்தி மேற்கொள்ளப்பட்ட சோதனையில், சுண்ணாம்புடன் கலக்காமல்கூட விதைகள் அரேகோலைனை வெளியிடுவது தெரியவந்தது. இதன் தாக்கம் இன்றைய தயாரிப்புகளைவிட குறைவாக இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும், அது வாயை மரத்துப் போகச் செய்து மூளையின் செயல்பாட்டை மாற்றியிருக்கக்கூடும்.
இந்தப் பயன்பாடு பல் வலியைத் தற்காலிகமாகக் குறைக்க முயன்றதன் விளைவாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் கடினமான விதைகளை நீண்டகாலம் பயன்படுத்தியதால் பற்கள் சேதமடைந்து, வலி மற்றும் தொற்றுகள் அதிகரித்திருக்கலாம். Ancient betel nut use தொடர்பான இந்த ஆய்வு, விவசாயத்துக்கும் புளிக்கவைத்த பானங்களுக்கும் முன்பே மனிதர்கள் வலி மற்றும் மனநிலையை மாற்றும் பொருட்களைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என்பதைக் கூறுகிறது.
