குத்துச்சண்டைக்குப் பின்னால் இருக்கும் சமூக அரசியல்
1975 முதல் 1978 வரையிலான காலகட்டத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்ட கதை, குத்துச்சண்டைக் குழுக்களின் போட்டியை வெறும் விளையாட்டு மோதலாக மட்டும் காட்டவில்லை. தொழிலாளர்கள், மீனவச் சமூகத்தினர், அரசியல் செல்வாக்கு, குற்ற வன்முறை மற்றும் சாதிப் பாகுபாடு ஆகியவை இந்த வளையத்துக்குள் எவ்வாறு கலக்கின்றன என்பதையும் பதிவு செய்கிறது. திமுக ஆட்சிக்கலைப்பு, நெருக்கடி நிலை போன்ற வரலாற்றுச் சூழல்களும் கதையின் ஓர் அங்கமாக வருகின்றன.
கபிலனாக நடித்த ஆர்யா, குத்துச்சண்டை வீரருக்குரிய உடல் மொழியையும் பயிற்சியையும் நம்பகத்தன்மையுடன் வெளிப்படுத்துகிறார். ரங்கன் வாத்தியாராக வரும் பசுபதி, விளையாட்டு மீதான காதல், பரம்பரையின் பெருமை மற்றும் திராவிட அரசியல் உணர்வுகளை இயல்பாகக் கொண்டு செல்கிறார். துஷாரா விஜயனின் மாரியம்மா, கதாநாயகனின் மனைவி என்ற வரம்பைத் தாண்டி தனித்துவமான பெண் கதாபாத்திரமாகத் திகழ்கிறார்.
எழுபதுகளின் வடசென்னையை ஒளிப்பதிவும் கலை இயக்கமும் விரிவாக மீளுருவாக்குகின்றன. சந்தோஷ் நாராயணனின் இசை போட்டிகளின் வேகத்தையும் கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிகளையும் வலுப்படுத்துகிறது. சாதிய அவமானத்தால் வீழும் கபிலன் மீண்டும் எழும் பயணம், வெற்றியைத் தாண்டி சுயமரியாதை மற்றும் அடையாளத்துக்கான போராட்டமாக மாறுகிறது. Sarpatta Parambarai film review எனப் பார்க்கும்போது, விளையாட்டுத் திரைப்படத்தின் வழக்கமான வெற்றி–தோல்விக் கோட்டுக்குள் சமூக வரலாற்றை இணைத்திருப்பதே இதன் தனித்துவம்.
